Kur kafshët e egra humbin frikën nga njeriu
Nga Gani Dreshaj
Mbrojtja e natyrës dhe e biodiversitetit është një vlerë që duhet ruajtur. Arinjtë dhe ujqërit janë pjesë e pasurisë sonë natyrore dhe meritojnë mbrojtje. Por po aq e rëndësishme është edhe siguria e qytetarëve.
Në Komunën e Istogut, qytetarët raportojnë pothuajse çdo ditë takime me arinj dhe me tufa ujqërish. Nuk po flasim më për bjeshkët e thella apo pyjet e largëta. Po flasim për fshatra, për oborre shtëpish, për livadhe dhe kullosa, aty ku njerëzit jetojnë dhe punojnë çdo ditë.
Sulmet ndaj deleve, viçave dhe bagëtive të tjera janë bërë gjithnjë e më të shpeshta. Shumë banorë shprehen se kafshët e egra kanë filluar ta humbin frikën natyrore nga njeriu. Ky është një sinjal serioz që nuk duhet të neglizhohet.
Askush nuk kërkon zhdukjen e arinjve apo ujqërve. Përkundrazi, ato duhet të mbrohen. Por edhe jeta e njerëzve, fëmijëve dhe fermerëve duhet të mbrohet me të njëjtin përkushtim.
Institucionet përgjegjëse duhet të bëjnë një vlerësim profesional të situatës dhe të ndërmarrin masa konkrete: monitorim të vazhdueshëm të popullatës së kafshëve të egra, masa parandaluese, kompensim të drejtë për dëmet dhe, kur është e nevojshme sipas ekspertëve, ndërhyrje profesionale në zonat ku rreziku është bërë i vazhdueshëm.
Pyetja që shtrohet është e thjeshtë:
A duhet të presim derisa të ndodhë një sulm tragjik ndaj njerëzve për të vepruar?
Politika e përgjegjshme nuk pret tragjedinë. Ajo vepron me kohë. Parandalimi është gjithmonë më i mirë se reagimi pas fatkeqësisë.
Është koha që institucionet të gjejnë ekuilibrin midis mbrojtjes së natyrës dhe mbrojtjes së jetës së qytetarëve. Vetëm kështu mund të mbrojmë njëkohësisht faunën e egër dhe sigurinë e njerëzve.
Gani Dreshaj
